نصاب کامپوزیت یا همان شخصی که قرار است نمای کامپوزیت را اجرا کند، بایستی به برخی از نکات توجه داشته باشد. در حالت کلی اجرای نمای کامپوزیت آلومینیومی بسیار ساده و راحت است، اما با این حال نیازمند رعایت برخی اصول و قواعد بوده و شخص نصاب باید مهارت بالایی داشته باشد. در ادامه این مطلب مجموعه پرمیوم باند، مهمترین نکات مربوط به اجرا و نصب نمای کامپوزیت را شرح میدهد.
قبل از اینکه در مورد شرح وظایف نصاب کامپوزیت صحبت کنیم، ابتدا بهتر است به تعریف ماهیت و ساختار نمای کامپوزیتی بپردازیم. ورقهای کامپوزیتی که در بخش ساخت و ساز به کار برده میشوند، از دو لایه آلومینیوم باکیفیت و یک لایه میانی از جنس پلی اتیلن ساخته شدهاند. این دسته از متریالها قابلیت اجرا در بخشهای مختلف سازهها اعم از نما، کف، دیوار و حتی سقف را دارند.
نمای کامپوزیت آلومینیومی از جمله پرکاربردترین و بهترین انواع نما است. ورق کامپوزیت مورد استفاده در نمای کامپوزیت با وجود دارا بودن استحکام بالا، از وزن پایینی برخوردار بوده و نسبت به سایر پوشش نماها طول عمر بیشتری دارد. از دیگر ویژگیهای ساختاری پوشش نماهای کامپوزیتی میتوان به عایق حرارتی و صوتی، مقاومت بالا در برابر رطوبت و ضد فرسایش بودن آنها اشاره کرد.
نصاب کامپوزیت قبل از اجرای پانلها، بایستی روش مناسب را انتخاب کند. یکی از مهمترین نکاتی که بسیاری از نصابها به آن بیتوجه هستند، تمیزکاری سطح و نمای ساختمان قبل از اجرای کامپوزیت است. وجود هر گونه زائده از جمله نبشی آهن، بلوک و… در نمای ساختمان باعث میشود تا پروسه نصب پانلهای کامپوزیتی با مشکلات متعدد مواجه شود.
البته پیش از اجرا، بهتر است به عنوان شخص خریدار حتما از کیفیت محصول اطمینان خاطر داشته باشید.
اولین و مهمترین نکتهای که نصاب کامپوزیت باید بررسی کند، زیرسازی و قاب بندی است. سپس بایستی ابعاد پانلها نیز به دقت بررسی شوند تا از نظر ابعادی، پانلها با نمای ساختمان بیشترین میزان سازگاری را داشته باشند. برای جا گیری و یکسان سازی اندازه ورقهای کامپوزیتی با نمای ساختمان باید فرایند برشکاری صورت گیرد؛ در این فرایند هر چقدر نصاب ماهرتر باشد به همان اندازه میزان دورریز کمتر خواهد بود.
استفاده از پایههای مستحکم و مرغوب تاثیر بسزایی در افزایش طول عمر و تضمین ماندگاری ورقهای کامپوزیتی دارد. در کل بهرهگیری از مواد اولیه باکیفیت همچون پیچ و مهره، پیچ سرمته و سایر اتصالات مورد نیاز باعث میشود تا نتیجه نهایی کار بسیار باکیفیتتر و مطلوبتر شود.
در بحث زیرسازی نمای کامپوزیتی، باید از باکیفیتترین زیرسازی استفاده شود؛ چراکه بیشترین اهمیت را در اجرای درست و اصولی این پانلها دارد.
از جمله موارد بسیار مهمی که نصاب کامپوزیت باید به آن توجه کند، کیفیت اتصالات و ادوات مربوط به زیرسازی پوشش نما است. منظور از اتصالات همان مهرههای مخفی، پیچ و… است که هر کدام به نوبه خود اهمیت بسزایی در افزایش استحکام و ماندگاری دارند.
مرحله زیرسازی و اتصالات نما کامپوزیتی بایستی توسط یک مهندس ناظر مورد بررسی قرار گیرد؛ به همین دلیل مهم است که از یک شرکت با کادر متخصص و مجرب برای نصب این پانلها کمک بگیرید. براکتها یا همان نگهدارندهها بایستی بتوانند وزن ناشی از پانلهای کامپوزیتی را به راحتی تحمل کنند.
نکته: در تنظیم اتصالات باید فواصل عرضی بین این اجزا بیشتر از ۲٫۵ میلیمتر باشد.
کامپوزیت کار نمای ساختمان باید همیشه به این نکته مهم توجه داشته باشد که اختصاص دادن یک بخش خاص برای آبرو و خروج آب از نما، منجر به حفظ کیفیت اولیه پانل در برابر نفوذ رطوبت میشود. به عبارتی دیگر، تعبیه آبرو خروجی باعث میشود تا ورقهای کامپوزیتی با مشکلاتی همچون جذب رطوبت مواجه نشوند.
در صورتی که تمامی این نکات ذکر شده به درستی و با دقت کامل رعایت شوند، نمای ساختمان پوشیده از کامپوزیتهای باکیفیت و بسیار زیبا خواهد بود و همچنین حتی بعد از گذشت سالیان سال کیفیت اولیه خود را حفظ خواهند کرد. نصاب کامپوزیت باید در این بخش از عملیات اجرای پوشش نمای کامپوزیت به تمامی جزئیات اجرایی توجه کند.
بزرگترین مسئلهی شمار زیادی از نصابهای کامپوزیت، شیببندی این پوشش نماها است. بیشترین میزان شیبی که برای ورقهای کامپوزیتی عمودی باید لحاظ شود حدود ۵ میلیمتر است. البته از این میزان شیب در صورتی باید استفاده شود که ضخامت پانل ۳ میلیمتر و شیب سطح نیز ۵٫۲ میلیمتر باشد.
علاوه بر این، بیشترین میزان انحرافی که برای پانلهای کامپوزیتی با ضخامت ۳ میلیمتر باید در نظر گرفته شود حدود ۸٫۵ میلیمتر است.
بحث انبساط و انقباض یکی دیگر از مسائل مربوط به اجرای کامپوزیت در نمای ساختمانها است. برای اینکه فرایند انبساط و انقباض در پانلهای کامپوزیتی به صورت صحیح صورت گیرد باید بر اساس ضریب انبساطی و انقباظی اجزای سازنده پانل انتخاب شود. در کل هدف از شیببندی اصولی و مهندسی شده پوشش نماهای کامپوزیتی جلوگیری از نشتی دیوارهها و نفوذ رطوبت به داخل ساختمان است.
| مرحله | شرح وظیفه نصاب | استاندارد فنی | ابزار/مصالح | کنترل کیفیت | زمان تقریبی |
|---|---|---|---|---|---|
| بازدید و پیشنیازها | اندازهگیری دقیق و بررسی ناهمواریها و انتخاب روش اجرا | تلرانس سطح ≤ ۵ میلیمتر در متر | متر لیزری، تراز لیزری، نقشه اجرایی | صورتجلسه و عکس قبل از اجرا | ۰.۵–۱ روز |
| تمیزکاری و آمادهسازی | پاکسازی کامل و ضدزنگکاری اتصالات فلزی | پرایمر آهنی اجباری | فرز، ضدزنگ، شوینده صنعتی | تست چسبندگی | ۰.۵–۱ روز |
| زیرسازی و قاببندی | نصب براکت و پروفیل با رعایت فاصله استاندارد | محور قوطیها ۴۰–۶۰ سانتیمتر، فاصله اتصالات ≥۲.۵ میلیمتر | قوطی آهن یا آلومینیوم، پیچ سرمته، پرچ، رولبولت | تست تراز و استحکام زیرسازی | ۱–۳ روز |
| آبرو و آببندی | تعبیه مسیر خروج آب و نوار درزگیر | شیب مناسب برای جلوگیری از نفوذ رطوبت | فلاشر فلزی، EPDM، چسب پلییورتان | تست آب با پاشش کنترلشده | ۰.۵–۱ روز |
| برشکاری و لببرگردان | برش دقیق و خمکاری بدون آسیب به رنگ | تلرانس برش ≤ ۱ میلیمتر | CNC، گیوتین، شیارزن | نمونهسازی پنل و تایید قبل از تیراژ | ۱–۲ روز |
| نصب پنلها | اجرای فیکس یا هنگ یا HL با فاصله درز مناسب | درز انبساط ۳–۵ میلیمتر | پیچ سرمته، کلیپس، نوار درزگیر | چک فواصل و رگلاژ خطوط دید | ۱–۳ روز |
| جمعبندی و تحویل | تمیزکاری نهایی و ارائه مستندات | عدم وجود لبه تیز | شوینده خنثی، پارچه نرم | چکلیست تحویل و تست آب | ۰.۵ روز |
در این مطلب، شرح وظایف نصاب کامپوزیت و همچنین نکات سازنده و مهم در نصب کامپوزیت را معرفی کردیم که ممکن است بسته به روش اجرا متفاوت با این مقادیر نیز باشند. در پایان باید به این نکته اشاره کنیم که میزان مهارت و تخصص کامپوزیت کار نمای ساختمان ارتباط مستقیمی با نتیجه نهایی نصب و اجرا دارد. به همین ترتیب پیشنهاد میکنیم حتما از شرکتهای خدمات نصب کامپوزیت معتبر و مطرحی برای زیباسازی نمای ساختمان خود کمک بگیرید.
انتخاب روش نصب به شرایط پروژه بستگی دارد. روش فیکس برای پروژههای کوچک و اقتصادی مناسب است، روش هنگ/ریلی سرعت بالاتر و امکان تعویض پنلها را فراهم میکند، روش H&L برای پروژههای مدرن و کمدورریز کاربرد دارد، و روش ترکیبی برای سازههایی استفاده میشود که بخشی از نما به صورت ثابت و بخشی قابل تعویض باشد.
به طور استاندارد فاصله محوری پیچها در زیرسازی بین ۴۰ تا ۶۰ سانتیمتر است. فاصله درز انبساط بین اتصالات نیز باید بیشتر از ۲٫۵ میلیمتر باشد تا از فشار و آسیب ناشی از تغییرات دما جلوگیری شود.
وجود هر گونه زائده یا آلودگی روی نما باعث عدم تراز شدن زیرسازی و کاهش عمر پیچ و مهرهها میشود. تمیزکاری سطح قبل از نصب، چسبندگی بهتر و آببندی کامل را تضمین میکند.
شیببندی باید طبق استاندارد، مثلا حدود ۵ میلیمتر برای ورق ۳ میلیمتری، انجام شود تا از تجمع آب و نفوذ رطوبت جلوگیری کند. این شیب باید قبل از نصب پنلها در مرحله زیرسازی لحاظ شود.
مهمترین تستها شامل تست آببندی (پاشش کنترلشده آب)، تست تراز خطوط، بررسی فاصله درزها و کنترل چسبندگی پوشش ضدزنگ روی زیرسازی است. این تستها معمولاً قبل از تحویل پروژه اجرا میشوند.
